|
|
Mateusz Bień
Urodzony w 1968 r., kompozytor. Jak wskazuje imię i nazwisko,
jest Polakiem. Na stałe mieszka w Polsce. Pracuje jako wykładowca
krakowskiej Akademii Muzycznej i jednocześnie zajmuje się
realizacją ddwięku. Poprzednio nie zajmował się niczym
istotnym, jeśli nie liczyć drobiazgu zwanego pracą. Nie jest
nagradzany, co w jego mniemaniu świadczy tylko o tym, że w
Polsce nie ma pieniędzy na wspieranie kultury. Być może wynika
to także z faktu, że prawie nigdy nie uczestniczył w konkursach
kompozytorskich (co jednak nie przeczy pierwszej teorii).
Komponuje na instrumenty i media elektroniczne. Tworzy systemy do
kompozycji algorytmicznej. Nieobce są mu również działania
interaktywne. Ostatnio bardzo polubił spaghetti, ale nie wpłynęło
to ani na styl jego komponowania, ani na wygląd.
Ważniejsze kompozycje: twt na flet i skrzypce
(1989), Divertimento na obój, skrzypce, wiolonczelę i klawesyn
(1990), Gigue na obój, 2 klarnety, fagot, 2 skrzypiec, 2 altówki,
wiolonczelę i kontrabas (1990), Short Black Story na saksofon i
harfę (1991), Aitkenada na flet solo (1991), Witamy w raju na
flet i instrumenty perkusyjne (1991), Turdidae na taśmę (1992),
cykl utworów na harfę: Colon, Etiuda koncertowa, Postludium,
Lina; cykl Limeryki: krótkie utwory na różne składy (fagot,
fagot i fortepian, flet piccolo i wibrafon, trio stroikowe, itd.),
Suita karnawałowa na saksofon solo (1996), Shizzz... na taśmę
(1997), Retroplexis na taśmę (1998), Sinfony II na taśmę
(2002).
Sinfony II to kompozycja elektroakustyczna. Jak
wskazuje nazwa, jest to drugi utwór w cyklu Sinfony (sinFony).
Idea cyklu polega na zestawianiu czystych, syntetycznie
wytworzonych brzmień z naturalnymi nagraniami i brzmieniami
instrumentów akustycznych. Ddwięki te nie są łączone w jedną,
nową całość, raczej przeciwstawiane sobie. Jest to swego
rodzaju polifonia jakościowa. Jakość nie ma tu jednak znaczenia
lepsze-gorsze, lecz raczej inne. Kompozytora interesuje percepcja
takiego utworu. Czy jesteśmy zdolni odebrać ten collage jako
kompozycję muzyczną, czy tylko jako mniej lub bardziej uporządkowany
zbiór zjawisk słuchowych? Sinfony I była kompozycją
stereofoniczną, Sinfony II jest już utworem wielokanałowym, ze
wszystkimi tego konsekwencjami. Kompozycja powstała na zamówienie
Fundacji Przyjaciół Warszawskiej Jesieni przy wsparciu
finansowym Die Ernst von Siemens Musikstiftung.
Mateusz Bień
|
