|
|
Cezary Duchnowski
Urodził się w 1971 w Elblągu. Studiował kompozycję w klasie
Leszka Wisłockiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Obecnie
wykłada tam m.in. realizację muzyki komputerowej. Związany jest
z uczelnianym Studiem Kompozycji Komputerowej od początku jego
istnienia; m.in. zajmuje się organizacją corocznych koncertów
Studia na dziedzińcu Akademii. Współpracował z Teatrem Współczesnym
we Wrocławiu. Jako pianista uprawia muzykę jazzową; jest twórcą
wielu tematów. W 1997 wraz z Marcinem Rupocińskim założył
grupę Morphai (z greckiego: formy), podejmującą artystyczne
inicjatywy o profilu interdyscyplinarnym. Manifestem estetycznym
Morphai są słowa M. Lubienieckiej: xix- i xx-wieczne awangardowe
utopie estetyczne, postulujące i praktykujące skrajnie pojętą
postawę kreacjonistyczną, zostawiły w spadku po sobie podatny
na mistyfikacje, by nie rzec hochsztaplerski, zarówno stan
sztuki, jak i system ich wartościowania, w którym bezład czynią:
zabsolutyzowana kategoria formy oraz w następstwie deifikowane
kryteria nowatorstwa i oryginalności (...). Może więc czas na
akt <<krytyki z prawa>> w samej praktyce artystycznej. Może czas
na wystąpienia najpierw... w obronie formy przed nią samą.
Tyle, że w wyalienowanej postaci. Godzącej bywa w tożsamość
sztuki. Gotującej być może unicestwienie <<takości>>
jej bytu
przez krańcową redukcję lub totalizację.
Ważniejsze utwory: Impresje Żuławskie na
orkiestrę kameralną (1993), Alap na flet, klawesyn i wiolonczelę
(1994), Piąta pora roku na chór aktorów, instrumenty
niekonwencjonalne i kontrabas (1995), Passacaglia i Respons na
kwintet fletowy (1996), Liryki z motłochu myśli niczyich na chór,
trzy soprany, fortepian i klawesyn (1996), Blues in c na orkiestrę
symfoniczną (1996), Chmielowy poemat na sopran, chór aktorów i
wielką orkiestrę symfoniczną (1996), Krany koncert-performance
na fortepian, sopran, z udziałem kwintetu, teatru tańca oraz
aktora (1997), Present Perfect na zespół instrumentów dętych,
perkusję, fortepian i gitarę (1997), Hypér tes morphés na
sopran, saksofon i taśmę (1998), Bajki na taśmę (1998),
Morphai spektakl multimedialny na sopran, saksofon, fortepian,
marimbafon i media elektroniczne z tańcem, performance i wideo
(1998), Medianty na kwartet smyczkowy, klawesyn i fortepian
(1998), Gry spektakl audiowizualny na sopran, saksofon, fortepian,
marimbafon i media elektroniczne z udziałem tancerzy i aktora
(1998), Wernisaż na fotografię, fortepian i taśmę (1999),
Ludus na orkiestrę symfoniczną (2000), Ovinu Malkeinu na taśmę
(2000), Monada I na akordeon i dwoje skrzypiec (2001), Sekwencje
spektakl audiowizualny (2001), Początek audycja na lektora i
elektronikę (2001), Postęp na sopran i elektronikę (2001),
Wyczochraczone na komputer (2002), Trawy rozczochrane na głos i
taśmę (2002), Triady na orkiestrę smyczkową i elektronikę
(2002). Muzyka teatralna i filmowa.
Triady zostały napisane na zamówienie Fundacji
Przyjaciół Warszawskiej Jesieni przy wsparciu finansowym Die
Ernst von Siemens Musikstiftung.
Kompozycja w dużej mierze bazuje na algorytmach wygenerowanych za
pośrednictwem środowiska max/msp. To niesłychanie pasjonujące
narzędzie ma swój udział zarówno na etapie tworzenia systemu dźwiękowego,
w procesie generowania przebiegów heterofonicznych, a także w
kontrolowaniu interakcji partii akustycznej z elektroniczną.
Cezary Duchnowski |
