|





|
Ton Bruynèl (19341-998)
Urodzony w Utrechcie, w latach 1952-56 odbył studia pianistyczne w
tamtejszym konserwatorium u Wolfganga Wijdevelda. Muzykę
elektroniczną studiował na uniwersytetach w rodzinnym mieście i
w Delft. Od 1970 r. uczył kompozycji elektronicznej w utrechckim
konserwatorium.
Był autorem imponującej liczby kompozycji elektronicznych, które
łączył często ze sztuką plastyczną i poezją (np. Collages
Resonance II, we współpracy z poetą Gerritem Kouwenaarem).
Zestawiał też brzmienia elektroniczne z głosami i
instrumentami.
Swoje prace prezentował m.in. w amsterdamskim Muzeum Miejskim
(Signs na kwintet dęty i taśmę, 1969; Kubus Sound Project z
architektem Aldo van Eijckiem i rzeźbiarzem Carelem Visserem,
1970). Kompozycja Phases wykonywana była podczas Światowych Dni
Muzyki w Paryżu (1975). Jego dzieła prezentowane były także w
Polsce, we Włoszech, w Niemczech, Francji, Stanach Zjednoczonych,
Kanadzie i Australii.
Utwór Mobile na taśmę został uznany za najlepszą kompozycję
holenderską podczas Międzynarodowego Tygodnia Muzycznego
Gaudeamus w 1966. Kompozycje Adieu petit prince i Chicharras były
nagrodzone w Międzynarodowym Konkursie Muzyki Elektroakustycznej
w Bourges.
Ton Bruynel zmarł w 1998 w Mailly (Francja).
Ważniejsze kompozycje: Reflexes na taśmę z
nagraniem bębna birmańskiego (1961), Resonance I, performance z
C. Tajiri i S. Middletonem (1962), Collages Resonance II na poezję
i taśmę (z G. Kouwennarem; 1963), Relief 1964 na organy i taśmę
(1964), Mobile na taśmę (1965), Milieu na taśmę i organy
(1966), Freem, muzyka filmowa (1966), Arc na organy i taśmę
(1966), Mécanique na kwintet dęty i taśmę (1967), Dekor,
muzyka baletowa (1967), Signs na kwintet dęty i taśmę (1969),
Ingredients na fortepian i taśmę (1970), Mobile, wersja 2 na taśmę
(1971), Looking Ears na klarnet basowy, fortepian i taśmę
(1972), Elegy na taśmę i głos żeński ad lib. (1972), Phases
na taśmę i orkiestrę (1974), Soft Song na obój i taśmę
(1974), Dialogue I na klarnet basowy i taśmę (1976), Translucent
I na taśmę i kwartet smyczkowy (1977), Listening Landscape na taśmę
(1977), Translucent II na taśmę i orkiestrę smyczkową (1978),
Serene na flet i taśmę (1978), Toccare na taśmę i fortepian
(1979), From the Tripod na chór żeński i taśmę (1981), Rain
na dwa fortepiany (4 pianistów) i taśmę (1982), Adieu petit
prince na głos i taśmę (1983), Denk mal das Denkmal na
bas-baryton i taśmę (1984), Continuation na chór i taśmę
(1985), Chicharras na głos i taśmę (1985), JohnŐs Lullaby na
chór, orkiestrę smyczkową i taśmę (1985), Kolom na organy i
taśmę (1987), Nocturno en Pedraza na flet i taśmę (1988),
Ascolta na tenor, chór i taśmę (1988), Intra na klarnet basowy
i taśmę (1971/89), Non solo un uccello na tenor, bas-baryton i
taśmę (1989), La vertigine na bas-baryton i taśmę (1989), Save
the Whale na klarnet basowy i taśmę (1989), La derniere pavane
na chór i taśmę (1989), La caduta na tenor, bas-baryton i taśmę
(1990), Tropico na tenor, bas baryton i taśmę (1990),
Schrootsonate na klawesyn i taśmę (1990), Dust na organy i taśmę
(1992), Le jardin na głos żeński, flet altowy, klawesyn i taśmę
(1993), Le temps tricheur na chór i taśmę (1994), Brouillard na
fortepian i taśmę (1994), Cours de nuages na taśmę i orkiestrę
smyczkową (opr. Ad Wammes; 1998).
Toccare. W utworze tym partia taśmy skomponowana
z wibracji powstałych przez zastosowanie impulsów elektrycznych
na kawałkach metalu różnej grubości jest połączona z wyjątkowym
brzmieniem klawesynu w sposób, który kreuje tajemniczy świat dźwięków.
|